Na een opleiding van minimaal 4 jaar (na algemeen secundair onderwijs) kan de kinesitherapeut zijn beroep uitoefenen in een 7-tal deeldomeinen van de kinesitherapie waar hij of zij kan bijdragen tot het herstel en welbevinden van de patiënt.

Kinesitherapiebehandelingen kunnen door iedere huisarts of geneesheer -specialist worden voorgeschreven. Het zijn behandelingen die erkend worden door de ziekte- en invalideitsverzekering en in aanmerking komen voor een terugbetaling door het ziekenfonds.

  • De grootste groep van verwijzingen voor kinesitherapie bevindt zich in het domein van de aandoeningen van het bewegingsstelsel (musculoskeletaal); bijvoorbeeld: nek- en rugklachten, post-traumatische aandoeningen (zoals verstuikingen, frakturen…), overbelastingletsels (zoals achillespeesontsteking, tenniselleboog, schouderklachten,…) kortom, alle behandelingen die de klachten en dysfuncties van de getroffen zones herstellen of verbeteren.
  • Het neurologisch domein betreft voornamelijk de groep van mensen die een hersentrombose of hersenbloeding doormaakten of lijden aan belangrijke neurologische syndromen zoals de ziekte van Parkinson, multiple sclerosis, verlammingen, evenwichtsstoornissen of zenuwletsels na een ongeval.  Door gerichte kinesitherapie kunnen zij hun onafhankelijkheid herwinnen of behouden.
  • Specifieke aanpak is vereist in het geriatrische domein, de wereld van de ouderen.  Mensen stimuleren tot het blijven bewegen (ADL of Activiteiten van het Dagelijks Leven), maar ook respectvol omgaan met hun eventueel verlangen naar rust (PDL of Passiviteiten van het Dagelijkse Leven) zijn essentiële factoren in hun begeleiding.
  • Sinds jaren is de begeleiding van zwangere vrouwen, voor, tijdens en na de bevalling een belangrijk deeldomein van de kinesitherapie.  Tevens werd de laatste tien jaar een spectaculaire vooruitgang geboekt in de behandeling van incontinentie-problemen (al dan niet ten gevolge van zwangerschap, bevalling of heelkundig ingrijpen) d.m.v gerichte oefeningen en het gebruik van aangepaste behandelingsapparatuur.
  • De psychomotorische therapie, uitgevoerd door kinesitherapeuten, omvat een zeer specifieke aanpak die vereist is bij de behandeling van het (kleine) kind dat getroffen is door hersenverlamming of een leer- en bewegingsachterstand heeft op gebied van (bewegings-) ontwikkeling.
  • Meer en meer toepassingen worden ook aangetroffen in de begeleiding van de psychiatrische patiënt enerzijds en de behandeling van psychosomatische klachten anderzijds.  Relaxatie en speltherapie zijn hierbij vaste waarden.
  • Een laatste, maar zeker niet minder belangrijke groep indicaties bestaat uit de behandeling van long-, hart- en bloedvatenaandoeningen.  Naast technieken die ter hoogte van het aangetaste orgaan of lichaamsdeel toegepast worden, zoals ademhalingsoefeningen en lymfedrainage, is bijna deze ganse groep patiënten gebaat bij een aangepast fysieke training.  Zonder het zieke orgaan hiermee rechtstreeks te behandelen of te overbelasten kan het totale fysieke prestatievermogen in belangrijke mate worden verbeterd.

Kinesitherapie is op dit ogenblik niet meer weg te denken uit het gamma van therapeutische middelen die een arts ter beschikking heeft.
De kinesitherapeut levert een essentiële bijdrage tot het herstel en het uiteindelijk  welbevinden van eenieder die lijdt aan één van de aandoeningen die hierboven werden beschreven.