Minder fitte personen hebben meeste baat bij onderbreken sedentaire perioden

"Minder fitte personen (die de meerderheid van de bevolking uitmaken) hebben een overdreven stijging van de postprandiale glucose tijdens periodes van langdurig zitten," zegt Matthew McCarthy, een promovendus aan de Universiteit van Leicester en hoofdauteur van de studie. "Tegelijk hebben minder fitte personen een groter glycemisch voordeel als ze deze sedentaire tijd onderbreken met korte periodes van licht intensieve activiteit."

Een toename van de sedentaire tijd is gekoppeld aan metabolisch syndroom, diabetes en cardiovasculaire ziekte (CVD), noteren McCarthy en zijn team in hun rapport, online op 8 juni in Medicine and Science in Sports and Exercise. Maar er zijn aanwijzingen, voegen ze eraan toe, dat de schadelijke effecten van de sedentaire tijd minder uitgesproken zijn bij fittere individuen.

De onderzoekers vergeleken de postprandiale glycemie bij 34 niet-obese personen onder twee experimentele omstandigheden van 7,5 uur: langdurig zitten of zitten gedurende 30 minuten, afgewisseld met wandelingen van vijf minuten.

De incrementele area onder de curve (iAUC) voor de glycemie bedroeg gemiddeld 3,89 mmol/Lxh bij langdurig zitten en 2,51 mmol/Lxh bij wandelingen, terwijl de insuline iAUC daalde van 241 naar 156 mU/Lxh (beide p<0,02).

Een hogere cardiorespiratoire fitness (CRF) was geassocieerd met een lagere bloedglucosespons, maar er was geen verband tussen CRF en insuline iAUC. Voor mannen in het 25ste centiel van CRF daalde de glycemie iAUC van 5,80 naar 2,98 mmol/Lxh in respectievelijk de sedentaire groep en de groep die wandelingen deed. Voor mannen in de 75ste CRF-centiel daalde de glycemie iAUC van 1,99 tot 1,78 mmol/Lxh. Het patroon was vergelijkbaar voor vrouwen.

"Vermits de postprandiale glycemie betrokken is in de ontwikkeling van chronische metabolische aandoeningen zoals T2DM, CVD en obesitas, betekent dit dat het voor de meerderheid van de bevolking klinisch belangrijk is om langdurige sedentaire periodes te onderbreken door pauzes met een lichte activiteit," aldus McCarthy.

"Hoewel de voordelen van matige tot uitgesproken lichamelijke activiteit of lichaamsbeweging onbetwistbaar zijn, blijft het percentage personen dat zich hieraan houdt laag. Onderbrekingen met een licht-intensieve activiteit inlassen kan een aanvullende, mogelijk aantrekkelijkere strategie zijn voor de bescherming van de metabole gezondheid, die de gebruikelijke hinderpalen voor een regelmatige sportbeoefening kan omzeilen," zegt hij. "Als vuistregel adviseren we de persoon (zeker degenen met een lage fitness) om hun periodes van langdurige sedentariteit zo vaak mogelijk te onderbreken, zeker tijdens de postprandiale periode."

Toekomstig onderzoek zou moeten nagaan of het onderbreken van sedentaire periodes met periodes van activiteit voordelen op lange termijn oplevert, en of etniciteit of body mass index hierop een invloed hebben, aldus McCarthy.

Auteur: Anne Harding 

Bron: Med Sci Sports Exerc 2017.

 

Deel dit bericht